Ik zoek dus ik spreek.
De meesten van ons zijn opgegroeid met een geloof dat een gesloten systeem vormde. Wat God wil stond vast. Gelovigen konden bijvoorbeeld zeggen: een tsunami is een straf van God voor onze zonden. Het gebeurt niet zomaar. Niet zelden waren het mensen met macht die zeker wisten wat Gods wil was. Daar denken we inmiddels anders over. Het strenge is er een beetje af, terwijl de vraag blijft: wat zeggen onze menselijke, vaak al te menselijke gedachten over wie en hoe God werkelijk is? Kunnen we geloof en macht uit elkaar halen?